Vormstabiele lenzen


Vormstabiele contactlenzen worden ook wel harde lenzen genoemd. De harde, vormstabiele contactlenzen dateren uit de jaren '30 van de vorige eeuw. Het materiaal wat destijds werd gebruikt was niet-zuurstofdoorlatend. Ook werden maar een paar vormen gemaakt. Tegenwoordig kunnen, met behulp van computertechniek, zoveel vormen gemaakt worden dat op elk hoornvlies wel een passende contactlens gemaakt kan worden. Ook het materiaal veranderde, maar het duurde tot rond 1970 voordat de eerste zuurstofdoorlatende materialen op de markt kwamen. Sinds die tijd is het zeer hard gegaan met de kwaliteit en de zuurstofdoorlaatbaarheid van deze materialen. Tegenwoordig worden voor de gezondheid van het oog alleen nog maar zuurstofdoorlatende materialen gebruikt. Door het goede zuurstoftransport van de moderne materialen kunnen de harde, vormstabiele contactlenzen zonder problemen langer gedragen worden en worden ze goed verdragen. Dat wil zeggen: u kunt dit soort lenzen tot op een latere leeftijd dragen. De lenzen moeten juist wel eerder vervangen worden. Vormstabiele contactlenzen bedekken een groot deel van het hoornvlies (het hoornvlies is het voorste heldere laagje van het oog en is ongeveer 11 mm groot). U begrijpt dat het aanmeten van vormstabiele contactlenzen een uiterst secure aangelegenheid is. Afhankelijk van het materiaal ligt de levensduur van een vormstabiele contactlens tussen één en vier jaar. Hoe hoger het zuurstoftransport des te korter de levensduur van de contactlenzen.
Vormstabiele lenzen